Zonnig Ngapali

De dag erop vroeg vertrokken naar het vliegveld. Het vliegveld is op z'n zax=chts 'bijzonder' te noemen. Er is een tafeltje met iemand die naar jouw paspoort kijkt en je mag door. Iemand pakt jouw gelabelde bagage af en je hoopt dat deze dan in het juiste vliegtuig belandt. Het allemaal zeer amateuristisch, op zich leuk, maar ik hoop toch wel dat de piloten goed getraind zijn. Je kan ook zo het vliegveld oplopen als je wilt. In een oud en gammel propeller vliegtuig vlogen we richting het strand van Ngapali.

Bij aankomst moesten we buiten het vliegveld wat gedoe bij de paspoort controle. Er ging een tweede loket open en een man achter uit de rij rende er naar toe, om zo voor te dringen. Ik dacht het dus ff lekker niet!  Ik heb toen kort duidelijk gemaakt dat hij, net als ieder ander, op zijn beurt moest wachten bij een truck onze bagage ophalen, bizar, hahaha. Na het vinden van de bagage en een korte autorit waren we eindelijk weer bij onze geliefden. Na wat korte verhalen over en weer, direct naar het strand gegaan. Wat is het mooi hier!

Ngapali is dé badplaats van Myanmar. Nu moet je niet aan Thailand of Vietnam denken. Hier is namelijk in de avond geen klap te doen. Geen bar of disco te vinden, helaas. Dus in de avond pakten we een borrel in het hotel, voordat we ergens gingen eten. Vooral eten aan het strand was erg leuk. Eten terwijl je voeten nat worden door het opkomende water en dus maar de tafel wat meer naar het droge verhuizen. Het heeft wel wat, dit sfeertje. 

De eerste dag kwamen we ook nog Kiko en Emeline tegen, zij waren de twee Franse meiden van de trekking. Mari en ik zijn met hun ook een avond op het strand gaan eten, wat heerlijk was. We hebben veel gekletst en gelachen. Het strand zelf is inderdaad mooi, maar niet zo prachtig als in ander Aziatische landen zoal Thailand of Sri Lanka. Elke dag lopen er vrouwtjes langs met fruit, maar gelukkig, ze zijn niet zo opdringerig. We genieten elke dag van een strakke blauwe hemel, waar geen wolkje aan de lucht is, letterlijk.

We hebben ook heerlijk gegeten op een schiereiland wat bizar was omdat de tafel achter ons de man zat die probeerde voor te dringen bij die paspoortcontrole. De tocht naar het schiereiland was een giller. Je gaat in een bootje welke voortgetroikken wordt door een jonge man. maar je moet wel eerst even het water door. Aan boord komen was een kleine uitdaging, vooral voor Anja, die uiteindelijk met een natte poes in de boot zat. We lagen dubbel. Nou nou, wat een avontuur riep Anja.

Een andere dag zijn we er met zijn vieren op uit getrokken met een boottochtje. Prachtige tocht met z’n vieren in een bootje, langs vissersdorpjes. Even gesnorkeld en aan het eind van de vaartocht even wat wezen drinken op één van de kleine eilandjes.

Het eind van de vakantie was dus vooral ontspannen en zonnen, om vervolgens af te sluiten met een drankje en ergen een restaurantje op te zoeken voor het diner.
Maar daarvoor nog even genieten van de prachtige zonsondergang, natuurlijk.

Op de op één na laatste dag terug gevlogen naar Yangon. Nog even naar de mooiste markt en een shoppingmall (stel daar niet te veel van voor). Daar nog wat aandenken en cadeautjes voor het thuisfront gekocht. In de avond genoten van een laatste maaltijd
en toen nog een kort slaapje. De volgende ochtend moesten we namelijk om 03.30 al vertrekken richting het vliegveld. We vertrekken weer naar Nederland…..