Nungwi, Zanzibar

De laatste twee dagen zijn aangebroken en deze zijn bedoeld voor het strand.

Het eiland is heel anders dan het Afrikaanse vasteland van Tanzania, maar ook hier is de lokale bevolking best stug. Nungwi is wel een levendig plaatsje in het noorden van het eiland, maar minder idyllisch dan ik vermoede. Buiten het strand om is het toch een stoffig Afrikaans dorp met weinig faciliteiten voor toeristen. Ik vind dat prima, het past bij deze reis. Maar ik zie het zeker niet als een strandbestemming. Daarvoor ontbreekt er teveel. Het getij is hier gunstig en de zee is zeker geschikt om in te zwemmen.

Na het ontbijt eerst een tijdje ontspannen met Len en Jessie, Ton en Antonette op het terrein, daarna met de laatste twee een wandeling over het strand gemaakt. Nog een aangespoelde zeekomkommer weten te redden. Een kopje koffie gedronken bij een tentje wat ik op internet had gezien, maar waar de staff uiteindelijk ontbloot liepen en een beetje vaag waren. We vroegen of Len en Jessie met ons mee kwam lunchen, maar de verbinding kwam niet tot stand. We besloten de lunch verderop te nemen en kwamen bij een leuke,  ietwat moderne tent uit waar we zelf een hamburger konden samenstellen.  Super lekker. Wel veel dertigers met mobieltjes, maar wij hadden het leuk.

Later die middag lekker aan het strand gelegen en weer veel lol getrapt met de meiden en het koppel uit Andel. We kregen een lekker koud biertje van erna en gingen nog even modderbaden  in de Indische Oceaan. 

Later komen Wijnand en Karin terug van hun dolfijnenjacht. Wijnand is gebeten door een schildpad, maar ze hebben wel een fantastische dag achter de rug samen. Vlak voor het eten komen ook de vogelaars Frank, Frank en Edith terug. Ook zij hebben zich uitstekend weten te vermaken. 

In de avond werden we getrakteerd door Sawadee op een diner op een pier,  wat er erg mooi uitzag. We hebben allemaal een praatje gehouden over hoe we de reis beleefd hadden en Peace hartelijk bedankt. Ik was als laatste aan de beurt en heb toen een toost uitgebracht op Peace, op de groep en op de afwezige José, die er in onze gedachten nog steeds bij was. Aan het einde van de avond vertelde Peace dat hart pick-up om 8am zou zijn de volgende dag en ook dat de vlucht van ons naar het vaste land eerder zal zijn. Daar baalden we allemaal behoorlijk van, want nu zouden we dus heel lang op de tussen luchthaven zitten. Kortom, morgen geen hamburger lunch meer met enkelen van de groep bij dat leuke strand tentje. 

Terug bij het hotel Peace bedankt en mijn kaart met fooi aan haar gegeven.  Als ze over een jaar naar NL komt uitgenodigd om bij ons saté te komen eten. Nog een laatste drankje en dan naar bed,  de laatste nacht in.