Thomson Falls

Vandaag hebben we een lange reisdag. We stonden om 6 uur op en dat was uitslapen vergeleken de voorgaande dagen. We braken onze tenten weer af, brachten deze, de matrasjes, slaapzakken en bagage naar de truck en tussendoor probeerden onszelf een beetje op te frissen. Na ontbijt de truck in. Ik kon door de drukte en de haastige sfeer mijzelf niet relaxt genoeg krijgen voor een grote boodschap, jammer en na een tijdje een beetje pijnlijk. Maar er zijn ergere dingen ;-)

We lieten uiteindelijk de typische acaciabomen achter ons en via landbouwgebieden met koffie- en theeplantages. Op sommige stukken is de weg behoorlijk slecht en stoffig en je voelt aan je oren het verschil in hoogte.

Onderweg maakten we een stop voor de lunch. Daar ook een grote winkel met T-shirts, beeldjes, vlaggen en andere hebbedingetjes. Ieder van ons loopt een beetje te slenteren langs alle koopwaar. Een verkoper zit achter Ton en mij aan, en maar aandringen. Dus vertel ik de verkoper dat Antonette onze vrouw is en leg hem uit dat in ons land een vrouw wel vier mannen mag hebben, maar dat wij zonder haar toestemming niks mogen kopen. In Kenia is het namelijk wel echt zo dat een man vier vrouwen mag hebben, dus wij draaiden het voor de lol om. De verkoper is in shock te horen dat Antonette zoveel mannen mag hebben en kennelijk de baas is. Helemaal nadat Antonette gebiedend zegt dat wij helemaal niets van haar mogen kopen. De verkoper taait af en wij hebben lol. Daarna roept onze reisbegeleiding ons, het eten is klaar en we eten in een soort boomhut, lekker knus. Als je bovenin zat, mocht je alleen niet te hard stampen, anders hadden de reisgenoten beneden zand in het eten.

Daarna weer voor lange tijd de bus in. Maar een straf is dat niet echt, vind ik. De sfeer in de bus is altijd wel prettig en er wordt veel gekletst en gelachen. Uiteindelijk komen we aan bij Thomson Falls en ons verblijft ligt echt pal naast waar de watervallen zijn. We verblijven in een gezellige lodge met ruime kamers. Gelukkig geen tent en Frank en ik krijgen elk een eigen kamer, wat heerlijk voor beiden. De kamer is super ruim en fris, het bed ligt heerlijk, en de kamer heeft een grote badkamer met een krachtige en warme douche een ruim balkon waar ik wat kleding kan drogen en even kan relaxen. 

Voor wie wil maken we onder begeleiding een wandeling naar beneden de waterval. De watervallen storten zich van een hoogte van 72 meter naar beneden en het is prachtig. Naar beneden lopen ging best goed, maar naar boven was zeker een uitdaging, de oneven treden, de vochtigheid en hitte, maakte het een zware klim. De oudste van de groep, Len, leek het minst moeite te hebben. Wat een bikkel.

Later liepen we met een kleine groep naar een meer waar enkele nijlpaarden op grote afstand te zien waren.

's Avonds aten in het restaurant van de lodge, lekker, maar Elvis kookt echt beter. Ik begin steeds hechter te worden met een aantal van de groep: Jessie en Len, de twee hilarische vriendinnen, die geen blad voor de mond hebben, Ton en Antonette, een super leuk stel wat over veel dingen hetzelfde blijken te denken als ik en ook dezelfde humor hebben en Karin en Wijnand (aka why not, zodat Peace het kan uitspreken), welke leuke verhalen weten te vertellen. Ik heb ook leuke gesprekken met mensen als Edith, Erna en mijn op-en-af kamergenoot Frank. Maar eigenlijk is iedereen wel prettig in de omgang, alleen met de ene spendeer je meer tijd als met de ander. 

Na het eten geniet ik even van de ruimte van mijn kamer, een goede  douche en het balkon, voordat ik ga slapen