Nakuru National Park

Heerlijk geslapen in de Lodge. Na weer een heerlijke douche, de spullen bij elkaar gepakt en alvast naar de truck gebracht. Het geluk is aan mijn kant, er is nog plek voorin, dus die claim ik. Mijn doel was  tenminste bij één gamedrive voorin zitten en die dag blijkt vandaag te zijn, wat een geluk. Daarna even een momententje voor mijzelf genomen door middel van een kopje koffie op mijn balkon, wat relaxt, heerlijk! Daarna is het nog niet helemaal tijd voor het ontbijt, dus doe ik nog een kleine wandeling richting de waterval. Helaas zijn de hekken op slot, maar ik kan nog wel wat mooie foto's maken van de vochtige lucht en de zon. Het is een bijzonder gezicht en een aparte sfeer omdat ik daar helemaal alleen loop. Weer zo'n mooi geluksmomentje. 

We nemen ons ontbijt en vetrekken richting het Nakuru national park voor een gamedrive. Naast mij komen Len en Jessie en wat kan ik toch een enorme lol met die twee meiden hebben. Zo gek als een deur, maar ook voeren juist weer hele leuke en boeiende gesprekken. Ik ben gek op deze twee, wat een heerlijke vrouwen. 

We maakten een stop bij een uitzichtpunt over de riftvallei. Door vulkaanuitbarstingen ontstond de rif vallei met bergen, meren en valleien. Deze bergketen loopt van de Dode Zee tot Mozambique en zal op den duur Afrika in tweeën splitsen. Daar gaan nog wel wat eeuwen overheen, dus wij maken dat niet meer mee. In de stad Nakuru stopten we om boodschappen te halen, wat te pinnen en een kopje koffie te drinken.

Aangekomen op de volgende locatie, bij Nderit Campsite. We zetten onze tenten op waar enkele paarden losliepen. Ik zorg dat ik een beetje afstand bewaar bij de rest, zodat men geen last van mijn snurken zal hebben. We kamperen hier één nacht. Toen ik na het opblazen van mijn luchtbed uitgeput uit mijn kwam, zat voor mijn neus reisgenoot Peter al op een stoeltje te genieten van een biertje. Hij is een lolbroek en kijkt met een grijns hoe ik de tent bezweet uitkom. Ik lach om de situatie. En sluit ik mij dan maar snel bij aan bij Peter en neem ook een heerlijk koud biertje. Later doet de rest van de groep ook. Tevreden met z'n allen op een 'terrasje' en weer is het sfeertje opperbest.

Dan begint de gamedrive, waar ik nog steeds voorin de truck zit, klaar voor de gamedrive. Lake Nakuru is bekend vanwege de neushoorns en flamingo’s, maar er leven ook waterbokken, buffels, giraffen en klipdassen. Centraal in het park ligt het meer van Nakuru waarvan de omvang afhankelijk is van het seizoen waarin het wordt bezocht. Rondom het meer kenmerkt het park zich door graslanden, moerassen, rotspartijen en bossen, er is dus veel variatie in het landschap. Dit National Park van 88 vierkante kilometer is relatief klein, maar is desondanks het leefgebied van heel veel wilde dieren. Helaas gaat het net regenen als we een groepje leeuwen tegenkomen, die lijken er niet echt veel zin in te hebben met dit weer. Wel levert het unieke plaatjes op. Ook de groepjes steppezebra (aka common zebra) leken niet echt gecharmeerd te zijn van het weer. Gelukkig voor ons, duurde de regenbui niet al e lang en werd het snel weer zonnig. 

Uiteindelijk rijden we meer richting Lake Nakuru, daar stuitten we op door water wadende buffels en een grote schare aan wilde vogels. Er zijn veel witte pelikanen, wat flamingo's, de oerlelijke maraboe, de avocet met zijn krom omhoog lopende snavel, de nimmerzat (Yellow-billed stork) met zijn rode kop en grote gele snavel, en een hoop buffels. De buffel is één van de 'Big Five' en zijn hoorns lopen door over zijn hoofd. Sommigen zeggen dat de midden-plaat van de hoorns kogelwerend is.  Het meer van Nakuru was ooit beroemd om de gigantische zwermen roze flamingo’s die grote delen van het ondiepe water bedekte. Helaas zijn er sinds de grote overstromingen van 2012 tot 2014 zijn er nog maar zeer weinig flamingo’s over die hier komen, dat is jammer, want wij zagen inderdaad maar enkelen en niet de hoeveelheden wat ik verwacht had.

We zagen hier de  Rothschild giraf. Deze giraffe soort komt hoofdzakelijk in Nakuru voor. Het was lange tijd ook een bedreigde diersoort. Nu gaat het iets beter, maar uit de gevarenzone zijn ze nog niet. De Rothschild-giraffe heeft drie hoorns, één kleine op het voorhoofd en nog een klein paar achter de oren . We zagen plotseling twee mannetjes giraffen aan het vechten waren. Mannetjes giraffen vechten met elkaar door met de nekken tegen elkaar te slaan. Dit doen ze om de baas over de vrouwtjes te worden. Super vet om te zien. Ook kwamen er nog wat hyena's voorbij, helaas lieten ze niet hun valse hyena lachje horen. 

Daarna zien we in de verte zelfs een groep witte neushoorns, super gaaf om te zien. Was leuker als we dichterbij konden komen, maar met de verrekijker kunnen we ze toch goed zien. Gelukkig staan we bij alle bijzondere dieren voldoende tijd om mooie foto's te maken, maar ook om het even echt in je op te nemen en te genieten van al het wildlife wat we mogen tegenkomen. Daarna loopt er nog een verdwaalde jackhals voorbij. Ik verwachte er nog velen te spotten deze reis, want er schijnen er veel te zijn, maar het bleef bij deze ene. Er schijnen hier ook (in het voornamelijk beboste deel) ook zwarte neushoorns te zijn. Helaas komen wij die niet tegen in Nakuru NP.  Het park is eind jaren 80  door de regering vergroot om een ​​toevluchtsoord voor de witte- en zwarte neushoorns te bieden. Dit streven heeft geleid tot een groot hekwerk, om op die manier stropers buiten te houden. De neushoorns doen het redelijk goed in het park. In 2010 herbergde het ongeveer 25 zwarte neushoorns, nu is de schatting dat er zo'n 40 hier rondlopen, één van de grootste concentraties van het land, plus ongeveer 125 witte neushoorns. 

Leuk weetje over de 'Big Five', ze heten niet zo omdat ze de grootsten zijn (anders hadden de giraffe en het nijlpaard er wel bij gezeten), maar omdat deze 5 het gevaarlijkste waren om op te jagen. Zo doodt de buffel gemiddeld nog steeds zo'n 200 mensen per jaar. Dat zijn er meer dan de leeuw of luipaard. De 'Big Five' staat naast de buffel uit de leeuw, luipaard, neushoorn en de olifant. 

Helaas had de regenbui flink huisgehouden en waar wij het kampterrein op moesten rijden bleef onze safaritruck in de modder vastzitten. Het was één gore bende van blubber en water en er was geen doorkomen aan. Heel wat Kenianen kwamen kijken hoe de chauffeur aan het ploeteren was, maar niets hielp. We moesten allemaal de truck uit en wel al onze spullen meenemen, want buiten het terrein was er geen zicht en dus geen controle op de truck. Het was een heel gehannes om allemaal al glibberend met onze spullen van de truck naar het terrein te komen. Ik ben benieuwd hoe dit morgen moet gaan met al onze tenten, matrassen, slaapzakken en bagage door de modder? Maar goed, dat zien we morgen dan wel weer. 

In de avond prima gegeten aan een lange tafel met naast ons een andere groep toeristen met hun gids. Ook hun zijn duidelijk midden in hun rondreis. Ook zij eten aan een lange tafel, direct naast ons. Het is voor mij duidelijk dat zij het lang niet zo leuk als wij hebben met elkaar. Je moet het dus wel treffen. Bij de vriendelijke dame achter het barretje nog een lekker biertje besteld voordat ik mijn tentje inkruip. Ik zie de paarden niet meer, maar het is ook donker.