Jungletrip

Vandaag vroeg op voor mijn jungle-tracking. Viel niet mee, maar sloom zoals altijd kroop ik langzaam uit bed en stond half slaapdronken onder de douche bij te komen. Gisteravond hadden we namelijk met de eigenaar van The Lounge, waar we verblijven en een aantal andere Fransen een paar rondjes Yahtzee gespeeld en de verliezer kocht dan telkens een rondje,…hips…. toch viel de kater best mee, eigenlijk was er geen kater, maar de voor mij veel voorkomende ochtend sloomheid wel natuurlijk.
.

Na een lekker ontbijtje werd ik door de gids Mika opgehaald met een brommer en haalden we daarna nog een andere toerist op. Weer een Fransman,  net als de gids overigens. Tja,  Vietnam was ooit een Franse kolonie en dus komen de Fransen hier erg graag en zijn ook de meeste kleine bedrijfjes voornamelijk van Vietnamezen, of Fransen. Anyways, we crosten lekker een eind de bush bush in en begonnen aan de rand van het oerwoud eerst met een lekker bakkie leut. Vervolgens gingen we op pad. Ik kan hier wel proberen uit te leggen hoe vermoeiend en zwaar dat is in de hitte heuveltje op en af en over omgevallen boomstammen heen klauteren, maar ben bang dat het moeilijk is om  de juiste woorden hiervoor te vinden, zonder jullie te vermoeien met het lezen van dit verslag. Dus… probeer het je maar gewoon voor te stellen.

Na een uurtje ploeteren kwamen we aan bij een watervalletje, waar we even een banaantje naar binnen wisten te werken en even op adem konden komen. Daarna door met onze beproeving en kwamen we na een uur aan bij een meer, heel mooi en even ben je dan alleen op de wereld. Oh… toch niet want die Fransman is aan een stuk door aan het babbelen. Gelukkig versta ik het niet, want als ik kijk naar het gezicht van Mika, lijkt het niet echt boeiend te zijn waar die gast over praat.

Verder lopend slaakte de Fransman een kreet (heel vrouwelijk klonk dat haha), want hij stapte bijna op een ‘green viper’. Die schijnen erg giftig te zijn. Danny had enkel interesse om het beest op de foto te krijgen en die missie is geslaagd. Deze soort slang is tamelijk agressief, maar gelukkig had hij geen trek in gillende Fransmannen. Wel tof om tijdens deze wandeling toch nog een gevaarlijk dier tegen te komen.

Na weer een uurtje of wat gelopen te zijn verlieten we het benauwde groene woud en zijn we gaan lunchen aan de rand van de jungle, waar we in een meertje zijn gaan vissen. Bleh, helemaal niet mijn ding vissen. Maar natuurlijk niet toegeven, dus zogenaamd vrolijk staan te hengelen. En  wie vangt de eerste vis? Juist ik dus, haha. Nou dat was wel grappig. Daarna nog eentje, weer ik en ook de derde en grootste vis kwam aan mijn hengel te hangen. En natuurlijk moet je dat beest zelf van de haak halen en die krengen zij n glad man. Daarnaast ook nog eens spartelen de als een debiel, dus dat vereiste even geduld, maar tuurlijk lukte het uiteindelijk wel. De Fransen vingen niets. Oh, zo zielig. Ik voelde mij wel helemaal het mannetje.

Vanavond gaan we barbecueën met Miguel en Luan, dus heb ik besloten om de grootste vis niet terug te gooien, maar lekker mee te nemen voor het avondeten.

Uiteindelijk vertrokken en naar het strand gereden voor een frisse duik . Daarna terug naar The Lounge, waar Luan bedroefd was omdat de puppy Puppy ziek is. Hier op het eiland is geen dierenarts en sze was een beetje radeloos. Op internet heb ik toen voor haar gezocht hoe de kwaaltjes op te lossen en nu lijkt het weer beter te gaan met het hondje. Vanavond mijn visje eten en straks lekker tegenover Jesse opscheppen over mijn bikkel-dag, Yes…!

Intussen heeft Jesse een vergelijkbare jungletrip gemaakt, de obstakels waren dan geen omgevallen bomen of ondoordringbare struiken maar kleine Vietnamezen die kris kras langs hem heen scheurden op hun scooters van Chinese makelij. En dat allemaal op ongeasfalteerde wegen met kiezels en rode grond. De trip duurde wel zes uurtjes op een afstand van 25 km, weliswaar heen en terug dus zo'n 50 km lang het leven uitgedaagd!!! Het duurde niet al te lang of Jesse scheurde net als de Vietnameesjes net zo hard mee. Het doel van de reis was het uiterste noorden van het eiland te bereiken, wat gelukt is, getuige de mooie panorama'sdie hij digitaal op kaart heeft gezet.