Terug naar Negombo

Vroeg op omdat Sura ons om 08.00 uur zou komen ophalen voor onze reis naar Negombo. Ook de katten Bill en Lanka waren dit keer weer aanwezig voor de nodige snoeperijen en warme melk, die beestjes zullen ons nog gaan missen, wij hun ook.

Wel weer leuk om met Sura er op uit te trekken. Bij een leuk tentje onderweg gestopt voor wat thee met diverse lekkernijen. De weg naar Negombo is voornamelijk langs de kust en we zagen erg veel huizen die door de tsunami waren vernietigd en met hout
en doeken waren hersteld omdat de mensen simpelweg het geld niet hebben om de boel te restaureren. Ook kwamen we langs de plek waar de beroemde trein was gegrepen door de tsunami waarbij honderden mensen de dood vonden. Hiervoor was ook een indrukwekkende gedenkplaat gemaakt. Als je dit zo ziet besef je pas hoe heftig het geweest moet zijn.

Uiteindelijk kwamen we in de middag aan in Colombo waar we even gingen winkelen, hoewel je daarbij niet te veel moet voorstellen, Sri Lanka moet je niet heengaan voor het shoppen.

Daar wel een leuk winkeltje gezien waar ze de traditionele Ceylontea verkochten dus besloot ik voor een aantal mensen een mooi blikje thee mee te nemen. Bij Delifrance, in het winkelcentrum van een vers croissantje en een heerlijke kop echte cappuccino genoten, yummie!

Tegen het einde van de middag doorgereden naar Negombo waar we weer incheckten bij het Camelot hotel waar we het eerder ook zo naar onze zin hadden en waarvan we zeker wisten dat de bedden perfect zijn en de badkamer ook prima op orde is, maar bovenal is ook daar het personeel erg vriendelijk en bespraakt. We hadden Sunil, de man van guest relations hiervoor gebeld en hij zorgde ervoor dat wij ondanks dat ze eigenlijk vol geboekt waren, we toch een kamer konden krijgen.

Daarna nog even gezellig met Sura wat gedronken en even later kwam onze nieuwe vriendin Soof ook langs om een drankje mee te drinken.

In de avond samen een drankje gedronken in een barretje aan de kant van de weg waar ook Dies en Nathalie, die we eerder in Negombo hadden ontmoet, erbij kwamen zitten. Later met zijn allen wezen eten. ’t Was weer super gezellig.

De volgende dag ontbeten en vervolgens weer even een internetcafé ingedoken om te mailen naar vrienden en familie. Daarna langs de straten gelopen en diverse kleine winkeltjes bekeken. Ook even voor een frisse ijsthee gestopt. In de middag bij het zwembad gelegen en daar zat het ineens vol met Hollanders, de nieuwe groep van Soof was aangekomen. Ook waren er erg veel  Singalesen omdat er een bedrijfsfeest was. Kortom een hoop mensen om ons heen.

Upali, de animator/entertainer van het hotel dreigde mij de hele dag om mij in het zwembad te gooien, maar ik draaide de rollen om, helaas lukte het mij niet hem te
pakken te krijgen, maar mijn dag komt nog wel…..
Wel dreigde opeens een van de feestvierenden bijna te verdrinken in het zwembad. Gelukkig was lifeguard ‘Lucky’ daar om de man in nood te redden. Wat bleek; de beste man kon niet eens zwemmen en sprong toch gewoon in het diepe deel van het zwembad ondanks vele waarschuwingen. Tja, dat krijg je als je te veel arak drinkt.

In de avond lekker met z’n tweetjes wezen eten. Toen we terug kwamen in het hotel bleek er een openlucht disco te zijn georganiseerd in het hotel. De blanke gasten waren echter niet vaak op de dansvloer te vinden, de Singhalesen des te meer. Sura kwam
ook nog langs en bleek voor ons beiden een fles arak te hebben mee genomen, wel erg lief van hem. Deze zullen ongetwijfeld met veel plezier genuttigd worden. Wij keken met Sura vanaf de bar vol plezier naar de dansende mensen en hebben weer een hele leuke avond gehad. Helaas moesten we daarna wel afscheid van Sura nemen.

De dag erop lekker genoten van het zwembad en lekker daar geluncht, intussen kwamen de eekhoorntjes weer volop eten halen bij ons. Daarna lekker bij het zwembad gezeten en veel geklets met Lucky de lifeguard, de barjongens en de barjongens die vrolijk stonden te jongleren met flessen drank. Lucky zou vanaf de middag een paar dagen vrij zijn en hij zou vertrekken om een paar dagen bij zijn familie te zijn.

Jesse heeft hem toen een fooi gegeven om daar iets leuks van te doen. Ook even onze vlucht herbevestigd en er zijn geen problemen te verwachten. Ook die dag probeerde Upali mij natuurlijk weerin het zwembad te gooien en visa versa, weer draaide dat op niets uit, maar wel veel gelachen. Ook had ik sjans van een bijne bejaarde Duitse nicht in een rolstoel, die gelukkig vrij snel eieren voor zijn geld koos. In de avond lekker
lang aan de Excalibur bar gehangen met Soof en Upali.