Galle en beach diner

In de middag hadden we een aardige tuc-tuc chauffeur geregeld met de naam Prasanna en zijn we naar Galle gegaan op aanraden van Ivonne en daar het Hollandse fort
bezocht. Galle is een historische stad aan de zuidwestkust van Sri Lanka, bekend om zijn koloniale erfgoed en prachtige kustlijn en dat laatste kunnen wij zeker beamen.

Vervolgens zijn we gaan lunchen op Lady Hill in Galle waar je na een
redelijke klim bovenin het restaurant een geweldig uitzicht hebt over de havens, Galle en ook Unawatuna kan zien liggen, echt een waanzinnig uitzicht.

De tuc-tuc chauffeur ook uitgenodigd om met ons een hapje mee te eten. Daar vertelde hij dat hij de volgende ochtend geen tijd voor ons had omdat hij zijn moeder, die
kanker heeft naar het ziekenhuis moest brengen voor een injectie tegen kanker.
Maar dat hij in de middag wel beschikbaar zou zijn. Het blijkt dat medicijnen in Sri Lanka net zo duur zijn als in Nederland, maar verhoudingsgewijs natuurlijk enorm duur zijn. Toen hij ons terug bracht naar het hotel hem een flinke fooi gegeven zodat hij zijn moeder een beetje extra kon verwennen.

De volgende ochtend kwam John weer even langs om het wel en wee door te nemen over de bouwwerkzaamheden. Hij bleek de tuc-tuc chauffeur van gisteren te kennen en
gelukkig bleek het verhaal over zijn moeder te kloppen, we waren dus niet voor de gek gehouden. In de middag begon het even heel hard te regenen, wat op zich ook wel even lekker verfrissend was.

Na de regenbui direct vertrokken met onze tuc-tuc vriend naar het hotel waar Soof en haar tour-groep zouden aankomen. Hier zou Soof de groep overdragen aan de strandgids van Fox, Janneke. Voordat Soof er was ook even met Janneke gesproken en vrij snel kwam de bus aan. Plotseling waren we omgeven van de Hollanders, dat was wel een vreemde ervaring. Op verzoek van Soof een aantal groepsfoto’s gemaakt en even met haar een pilsje gedronken, waarna ze weer weg moest richting Negombo.

Daarna zijn we met de tuc-tuc naar de Piece tempel gereden waar Jesse wierrook brandde voor Wilma, die een aantal dagen geleden helaas overleden was. Ik heb daar ook wierook gebrand en beiden hebben we bloemen neergelegd voor Wilma en andere geliefden die ons ontvallen zijn. Was een perfect vredige sfeer ook omdat wij de enige waren die op dat moment deze prachtige tempel bezochten. De Japanese Peace Pagoda in Unawatuna is een serene en indrukwekkende boeddhistische stupa, gelegen op Rumassala Hill. Deze pagoda werd gebouwd met de hulp van Japanse monniken en dient als een symbool van vrede en is een populaire bestemming voor zowel toeristen als lokale bewoners die op zoek zijn naar een moment van rust en reflectie.

Op de terugweg stopte de tuc-tuc chauffeur even om wat boodschappen te halen en kon Jesse het niet laten even achter het stuur van de tuc-tuc plaats te nemen, dat was wel een grappig gezicht.

Later nog even afscheid genomen van John omdat we de volgende dag richting Negombo zouden vertrekken. Die avond hebben we bij het beste strandrestaurant van Unawatuna; The King Fisher gegeten met Alfred en Ivonne, er werd stiekem een fles arak voor ons geregeld en we hadden weer volop verhalen van beide kanten en er werd weer veel gelachen, ook nu tot in de late uurtjes.