Tempel en Thee

In de vroege ochtend vertrokken eerst nog even naar de tempel van de tand geweest in
Kandy, omdat het de voorgaande dagen er veel te druk was. De tempel bestaat uit enkele gebouwen met, om het hele complex een muur. De tempel heeft schade geleden toen er in 1998 vlak bij de ingang een bom ontplofte.
Hoewel de schade van deze aanslag nog te zien zijn, is de tempel goed hersteld.

Gedacht wordt dat de hoektand van Boeddha uit het vuur van zijn crematie is gered toen hij werd begraven. Hierna is de Tand meegesmokkeld naar Sri Lanka de Tand werd door diverse omstandigheden steeds verplaatst. Uiteindelijk kwam de relikwie in Kandy terecht. De tand is te zien in een ruimte waar een tabernakel staat waar de tand in ligt, die slecht drie maal per dag open gaat. De bezoekuren van de kamer worden
aangekondigd door het roffelen van de tamboerijn. De echte tand krijgt men natuurlijk niet te zien, die is alleen voor de hoogste monniken heel soms te bezichtigen en zit in een soort stolp, ook wel ‘Stupa’ genoemd, die op een tafel rust. Deze is gemaakt van een gouden kistje waar nog zes andere kistjes in zitten. Deze kistjes passen in elkaar en worden steeds kleiner. De waarde van het kistje stijgt, naarmate het formaat van kistje kleiner wordt. In de kleinste zou de tand liggen.

Grote schilderijen aan de muur van een grote ruimte vertellen het verhaal van de
heilige tand en in dezelfde grote hal staat een prachtige gouden Boeddhabeeld waar
volgelingen voor gaan knielen. De trap in de binnenplaats van het tabernakel leidt naar een achthoekige kamer die een buitengewone bibliotheek bevat met zeer oude manuscripten. Volgens de traditie houdt de nieuwe president van Sri Lanka in deze kamer zijn eerste redevoering.

Ook was er een opgezette olifant, Raja, die in 1988 op zeer oude leeftijd was overleden. Het was een soort nationale held van Sri Lanka die de tand altijd droeg bij ‘het rondje om de tempel’ tot 2 jaar voor zijn dood. Het dier was vooral populair omdat hij erg slim zou zijn geweest. Wel vreemd om naar zo een groot opgezet beest te kijken.

Na het bezoek aan de tempel vertrokken we richting Ella, via allerlei slingerwegen dwars
door het berglandschap, prachtige natuur, afgewisseld door grote theeplantages.
Onderweg even gestopt bij een prachtige waterval, waar ik besloot nog voor de lunch af
te dalen om aan de voet van de waterval te staan. Dat viel niet mee, want er was niet echt een mooi pad wat er heen liep. Na veel vallen en opstaan had ik uiteindelijk de voet van de waterval bereikt. Helaas was het niet mogelijk om helemaal naar de overkant te lopen omdat de stenen veel te glad waren. Helaas kon Jesse daardoor mij net niet zien om een leuke foto te maken.

Na een uitputtende tocht terug naar boven samen genoten van de lunch waar ik wel erg veel last had van muggenbeten en kleine sneetjes die hij had opgelopen tijdens deze wandeling. Vooral mijn voet deed pijn en ik had het vermoeden dat er een doorn tussen mijn slipper zat. Op een bepaald moment toch even gekeken wat het was, wat bleek; het was een bloedzuiger(!) Direct deze met een papiertje en een snelle beweging van mijn voet verwijdert en proberen dood te trappen. Dat lukte helaas niet, het beestje leek wel van een soort gummie of leer te zijn. Snel mijn voet gewassen. Omdat bloedzuigers een soort antistolling in je bloed pompen, bleef de wond vrij
lang bloeden, dus maar een grote pleister erop en verder reizen.

Op een bepaald moment bij een theefabriek gestopt waar we een rondleiding kregen. Daar kregen we onder andere te horen dat de thee niet aan een struik groeit maar dat het een boom is die eens per 5 jaar gesnoeid wordt zodat de pluksters niet in bomen hoeven te klimmen. Nu moesten we daar beiden wel om lachen omdat we het al voor ons zagen dat vrouwen de bomen zouden moeten inklimmen met een mandje op hun rug. Ik vroeg waarom ze dan geen apen trainen om in de bomen de blaadjes te plukken. De dame die de rondleiding gaf zag er de humor niet zo van in. Ze nam haar werk iets té serieus. Verder het hele proces van plukken tot en met verpakken doorgelopen en het verschil geleerd tussen zwarte (normale) thee, witte- en groene thee en dat bijna alle soorten thee van herkomst zwarte thee uit Sri Lanka of China
is.

Aan het eind van de middag in het prachtige Ella aan gekomen. Het plaatsje licht middin in de bergen met een geweldig panorama van groen, hier en daar wat lichtjes, een waterval op een van de bergen waar we op uitkijken en in de verte het chanting van monniken vanuit een tempel. Die avond regelde Sura een lekkere fles arak en wat frisdrank en hebben we heerlijk van de serene sfeer genoten en hele leuke gesprekken gevoerd. Kortom; de nacht was van ons.