Serengeti, deel II

De eerste nacht met oordopjes in achter de rug. De andere groepen hielden totaal geen rekening met anderen en waren tot laat in de avond erg luid. In de ochtend stonden ze met hun crèmepjes chagrijnig hun tanden te poetsen. De frisse geur van de ochtend en de mooie gloed van de opkomende zon doen mij goed. 

Maar goed, we gingen voor de tweede dag de Serengeti op. Vlak voor vertrek nog een paar schattige parkietjes gezien die in het gras op zoek waren naar iets lekkers.

Deze dag was het beduidend rustiger que wildlife. Misschien was het te heet, misschien hadden we gewoon minder geluk. We zien weer giraffen, een savannearend en wat nubian vultures (ooggieren). Maar dan gebeurt het, er is een luipaard met jong gespot op een rotsengroep. We rijden er snel heen en blijken niet de enige te zijn. Van alle kanten komen er jeeps op af. Kennelijk is de luipaard, samen met de zwarte neushoorn en cheeta, het minst vaak te spotten. Ze ligt relaxt op een rotsblok dat uitsteekt, wat veel weg heeft van de beroemde rots scene van de Lionking. Als je de foto's bekijkt zie je wat ik bedoel. De moeder wast zichzelf, haar jong en het jong speelt met moeders staart. Verder zijn ze vooral aan het luieren. We genieten allemaal in totale stilte en wat hebben we mooie plaatjes kunnen schieten! De big 5 is nu compleet, we hebben ze allemaal gezien. 

Als we wegrijden richting het kamp zien we nog een prachtige hagedis te chillen op een andere rots. Hij is vel rood met donker blauw. Hij blijkt, na wat speurwerk Agama mwanzae te heten.

Daarna neer het kamp, lunchen en relaxen. Het is heet in de Serengeti, heel heet. In de tenten is het niet uit te houden, dus een tukkie doen is er niet bij, al denkt Peace daar anders over, die duikt haar tent in voor een afternoon nap. Gelukkig, op de campsite zelf zijn ook nog wat leuke vogels te spotten, dus hou ik mij daarmee bezig. Mijn oog ziet en ik schiet (met camera) een plevier, de  witkopbuffelwever met z'n oranje kontje en driekleur glans spreeuwen, die we al eerder bij Mount Kenya tegenkwamen. 

In de middag nog een gamedrive, ook nu is het vrij rustig, lijkt het. Toch nog wat dieren gezien zoals de secretarisvogel, dikdiks, dat zijn hele kleine antilopen, super cute natuurlijk en Antonette riep hard stop toen ze een luipaardschildpad zag. Grappig dier om te zien en de grapjes over het dier bleven komen. (Wees snel, anders is hij weg). Nog meer nijlpaarden, die behoorlijk chagrijnig lijken, ze bijten elkaar, poepen er oplos en grommen constant. 

Als klapstuk zagen we een stuk verderop  een groep leeuwen die een nijlpaard als prooi hadden uitgekozen. Normaliter gaat een nijlpaard het water niet uit bij daglicht, dus waarom deze dat wel had gedaan is onbekend. Wel bekend is dat deze het met de dood zal bekopen. De groep leeuwen hebben geen haast het arme dier te doden. Nee, ze eten hem levend op. Ze beginnen bij zijn achterwerk, waar ze vanuit de zachtere delen van het dier kunnen halen. Zielig en toch ook fascinerend om te zien. Verderop zie je al hyenas verzamelen, maar die zullen voorlopig moeten wachten. Het nijlpaard vecht af en toe terug, maar wij weten al dat hij de strijd uiteindelijk gaat verliezen. We houden het voor gezien en rijden terug naar het kamp. 

In de avond ging het regenen, dus met de andere groepen in het keukengebouw gegeten. Nog even nababbelen met een paar van onze groep en dan de tent weer in, wel weer met oordoppen. Weltrusten!