Olifanten en tropisch eiland

We hebben vervolgens in Chang Mai nog een dag opgetrokken met een kudde olifanten die we mochten verzorgen. Dus voeden, berijden (nee geen zitje erop, dus balanceren) en wassen. Samantha en ik moesten tegen wil en dank op de grootste van allemaal, eerst baalden we, maar na twee minuten was het alleen nog maar lachen, gieren, brullen geweest. Helaas viel Jesse bij het afstappen van 'zijn' grijze monster af, maar de schade viel mee. Wat schrammen en misschien een beetje gekrenkte trots.

Het wassen was wel een dingetje, eerst was het leuk, maar toen kwamen we erachter dat al die olifanten gewoon in het kleine meertje aan het poepen waren, dus stonden we niet alleen in modder, maar ook in de poep, yikes!

Het was wel een bijzondere ervaring, dit weeshuis voor olifanten. Voor al Sammiyantha (mijn koosnaam voor haar) was helemaal in haar element. 

De dag erop zijn we vertrokken naar Koh Lanta, een eiland dat nog niet door het massa toerisme ontdekt is. Weliswaar begint het laagseizoen nu, maar we hebben wel zin om de rust van het strand op te zoeken.

De eerste paar dagen niet veel meer gedaan dan strand, zon, zee, eten en drinken, wat erg relaxt was. Super relaxt.